02/05/17 om 15:42 – Bijgewerkt om 15:42 – Bron: Belga

Aanslagen 22 maart: Onderzoekscommissie pleit voor individuele begeleiding, snelle erkenning en steun voor slachtoffers

 

De onderzoekscommissie naar de aanslagen van 22 maart pleit voor een snelle erkenning van slachtoffers, onmiddellijke financiële steun en individuele begeleiding. Dat blijkt uit de aanbevelingen rond de slachtoffers die dinsdag zijn voorgesteld.

 

Hoewel de hulpverlening onmiddellijk na de aanslagen goed verliep, bleek er heel wat te schorten aan de hulp en begeleiding aan de slachtoffers op langere termijn. Slachtoffers getuigden in de onderzoekscommissie dat ze zich in de steek gelaten voelden, tegen hoge kosten aankeken en dat hun administratieve rompslomp haast niet te overzien was. Om te vermijden dat het nog ooit zo loopt, heeft de parlementaire onderzoekscommissie een reeks aanbevelingen uitgewerkt. Over de voorstellen bestaat een consensus over de grenzen van meerderheid en oppositie heen, dus niets zou de implementatie in de weg mogen staan.

Concreet wil de commissie vooreerst vermijden dat slachtoffers nog geconfronteerd zouden worden met bergen paperassen en hun verhaal telkens weer zouden moeten herhalen bij alle mogelijke diensten. Een uniek loket met één referentiepersoon per slachtoffer moet daar een mouw aan passen.

Een interfederale taskforce moet tegelijk vermijden dat slachtoffers van het kastje naar de muur gestuurd worden tussen de federale overheid en de deelstaten. De taskforce krijgt ook de vraag om zich te buigen over de vrijstelling van de successierechten.

Momenteel bestaat die vrijstelling wel in Wallonië, maar niet in Vlaanderen en Brussel. De Raad van State waarschuwde immers dat dit mogelijk in strijd is met het gelijkheidsbeginsel. De onderzoekscommissie vindt evenwel dat geargumenteerd kan worden dat terroristen niet rechtstreeks de slachtoffers, maar de Belgische staat als doelwit hadden. “Dit verband bestaat bijvoorbeeld niet bij verkeersslachtoffers”, aldus de commissieleden.

Minstens zo belangrijk is dat slachtoffers voortaan nog slechts één keer fysieke en psychologische onderzoeken zouden moeten ondergaan om uit te maken of ze recht hebben op bepaalde tegemoetkomingen. In combinatie met die eenmalige expertise – uitgevoerd door onafhankelijke en onpartijdige deskundigen – moet een slachtofferkaart ervoor zorgen dat slachtoffers zich overal eenvoudig kenbaar kunnen maken.

De commissie wil voorts dat slachtoffers meteen financieel geholpen worden. De staat zou daarbij onmiddellijk de schade vergoeden en dat geld vervolgens terugvorderen bij de verzekeringsmaatschappijen. Dat zogenaamde subrogatieprincipe is al voorzien in een wet uit 2007, maar is nog niet operationeel. Slachtoffers zonder individuele rechtsbijstandsverzekering zouden ook via de staat een advocaat moeten kunnen krijgen. De bedragen die de Commissie voor Financiële Hulp uitkeert, had de regering eerder al verdubbeld.

Door de goedkeuring van de aanbevelingen door de onderzoekscommissie komt nu ook een echt statuut voor terreurslachtoffers in zicht. Het wetsontwerp van de regering daarover stond tijdelijk ‘on hold’ in de Kamer. De tekst voorziet onder meer in een vergoedingspensioen, terugbetaling van medische en psychologische kosten en recht op gratis openbaar vervoer, naar analogie met het statuut van oorlogsslachtoffers.

 

Vervolg te lezen op Knack.be

 

http://www.knack.be/nieuws/belgie/aanslagen-22-maart-onderzoekscommissie-pleit-voor-individuele-begeleiding-snelle-erkenning-en-steun-voor-slachtoffers/article-normal-847639.html

Brussel – 20/09/2016 – 09:00 – Mathias Declercq © BRUZZ

Op donderdag 22 september is het zes maanden geleden dat de bomaanslagen in de luchthaven van Zaventem en het metrostation Maalbeek het hele land tot stilstand brachten. De feiten die zich die dag afspeelden staan nog steeds op het netvlies gebrand van de overlevenden.BRUZZ sprak met 5 mensen die elk op hun eigen manier proberen om te gaan met de psychologische gevolgen van die bewuste dinsdag.

Vandaag: Roberto (51) overleefde samen met zijn vrouw de aanslag op de luchthaven van Zaventem. Hij blijft zich steevast dezelfde vragen stellen en mijdt openbare plekken waar veel volk samenkomt. “En dan is er nog die blender die in mijn oor maalt.”

Roberto bracht op dinsdag 22 maart zijn vrouw naar de luchthaven. Zij zou van daar afreizen naar de Verenigde Staten. Hij begeleidde haar tot aan de incheckbalie van Delta Airlines. Daar werd hun afscheid brutaal onderbroken toen de eerste bom op zo’n 40 meter van hen ontplofte.

“De tweede bom hoorde ik zelfs niet meer. Wat me vooral bijblijft, is de steekvlam die van links kwam. Mijn jas vatte meteen vuur, dus ik deed die zo snel mogelijk uit. Toen zag ik mijn vrouw op de grond liggen. Ik heb haar meteen opgepakt en ben met haar naar buiten gelopen. Waar ik de kracht vandaan haalde, weet ik niet. Het moet de adrenaline geweest zijn”, vertelt Roberto.

Pas toen het koppel zich een weg naar buiten had gebaand, werden hun verwondingen duidelijk. “Iets moet mijn benen geraakt hebben, want ik kon niet meer stappen.“ Ook het besef van de impact van de gebeurtenissen kwam maar gaandeweg. “Eerst dacht ik dat we de enige gewonden waren, gewoon omdat we zo overhaast uit de luchthaven gevlucht waren en niet achterom hadden gekeken. Pas toen we voor de luchthaven een gewonde Amerikaanse vrouw zagen die we herkenden van in de luchthaven, begon het me te dagen dat er meer gewonden waren.”

Volledige omvang
Toen Roberto en zijn vrouw uiteindelijk in een brandweerpost werden opgevangen, ontvouwde de ware toedracht zich helemaal. “Het bloed stroomde in kleine riviertjes langs ons. Ik denk ook dat een man die naast mij lag gestorven is terwijl ik daar lag. Toen pas besefte ik dat we er goed van af waren gekomen.”

Eenmaal aangekomen in het militair ziekenhuis, kreeg Roberto het nieuws te horen van de andere aanslag. “Komt u van de luchthaven of van de metro?“, was de eerste vraag die hij daar te horen kreeg. “Pas toen zag ik al de slachtoffers binnenkomen van de aanslag op de metro en besefte ik de volledige omvang van de gebeurtenissen. Ook mijn zonen zijn toen aangekomen.

Vervolg te lezen op BRUZZ

door Yves Barbieux en Cedric Lagast

Ze overleefden de aanslag in het metrostation van Maalbeek, maar sindsdien hebben Rosine (30) en John (32) financiële problemen. De beloofde hulp bleef uit. “Tientallen slachtoffers zitten in dezelfde situatie”, zegt Philippe Vansteenkiste van de vzw V-Europe, die alle slachtoffers groepeert. Woensdag spreekt hij het parlement toe. “De overheid moet stoppen met te zeggen dat alles in orde gekomen is.”

John weet dat hij en zijn vriendin Rosine door het oog van de naald gekropen zijn. Ze overleefden de aanslag in metrostation Maalbeek, maar daar eindigde hun geluk. Na de fysieke strijd ­begon het gevecht met het papier.

“In het begin leek alles prima te werken. We kregen financiële noodhulp: 5.000 euro voor Rosine en 15.000 euro voor mij. Maar de medische facturen bleven zich opstapelen”, zegt John.

“De verzekering van de werkgever van Rosine deed wat verwacht werd. Maar ik ben zelfstandig architect, en ik moest contracten laten varen. Zolang de definitieve schade niet bepaald is, wil de verzekeraar van de MIVB mij ook niet uitbetalen. En op onze vraag aan de overheid om bijkomende noodhulp te krijgen, hebben we nooit een antwoord gekregen.”

Slachtoffers niet gehoord

Ze hadden net een huis gekocht dat ze aan het verbouwen waren. “We moeten nu dus ook een appartementje huren, bovenop de dokterskosten, ­onze lening en alle andere rekeningen. Dat zijn enkele

 

Vervolg te lezen op Niewsblad

RCF – SPECIALE UITZENDING TER ERE VAN V-EUROPE

Luister deze maandag 16 januari 2017 naar onze leden Pierre-Yves en Abdallah die live in een speciale uitzending voor V-Europe te woord komen !

Het gaat om een interview van Léo Pottier tussen 12u15 en 13u die speciaal voor ons uitgezonden wordt.

Radiofrequentie : Brussel : 107.F FM, Luik :93.8 FM, Namen 106.8 FM, Bastogne: 105.4 FM

http://rcf.be

Veel dank aan Gresham Belson Hotel Brussels. Dankzij hun hebben we onze eerste vergadering in een mooie omgeving kunnen waar maken.
Vooral bedankt voor juille menselijkheid en vrijgevigheid.
 
Met dank aan Raf Willems, de algemen manager, en aan Loes Colpaert, de sales executive voor hun luisterd oor en hun tijd.
 
We zijn allemaal erg getroffen door wat jullie voor ons hebben gedaan.
 
Ook willen wij Ann Verelst van Victim Support Europe hartelijk bedanken. Ze heeft ons enorm veel geholpen en dankzij haar hebben we dit allemaal degelijk kunnen concretiseren.
 
De leden van V-Europe
—-
Thanks to Gresham Belson Hotel Brussels to help us enabling the first meeting of the association.
Thank you especially for your humanity and his generosity.
 
Thanks to Raf Willems, the general manager, to Loes Colpaert, the sales executive for their ability to listen and their time.
 
We are all very affected by what you’ve done for us.
 
We wish also to thank Ann Verelst of Victim Support Europe which has helped us a lot and helped make our reunion possible.
 
The members of V-Europe

 

Bedankt voor deze eerste dag allemaal samen.

Een dag vol emoties, ideeën… Het voornaamste is dat we eindelijk elkaar gevonden hebben en samen konden delen.

Deze eerste datum betekent het begin van onze vereniging.

“Ieder verhaal is anders maar ieder van jullie is belangrijk”


Thank you all for this first day together.

A day where we have shared emotions,ideas..but the main thing is that we finally found each other!

This first data means the birth of our association.

“Every story is different but everyone of you is important”


Merci a tous pour cette première journée ensemble.

Une journée remplie d’emotions, de partages, d’idées mais le principal c’est de s’être enfin réunis.

Cette première date signifie la naissance de notre association.

“Chaque histoire est différente mais chacun est important”.

 

12/12/16 om 07:49 – Bijgewerkt om 07:48 – Bron: Belga

Twee familieleden van een slachtoffer van de terreuraanslagen van 22 maart hebben de slachtoffervereniging V-Europe AISBL opgericht. Hun doel is de familieleden van de slachtoffers te verenigen, vooral naar de autoriteiten toe.

© Belga

 

Dat schrijft La Libre Belgique maandag. Philippe Vansteenkiste en Eddy Van Calster zijn respectievelijk de broer en de echtgenoot van Fabienne, een werkneemster van de luchthaven van Zaventem die omkwam bij de aanslagen van 22 maart.

Vervolg te lezen op knack.be

De aanslagen in het metrostation van Maalbeek en in de luchthaven van Zaventem hebben een tol geëist van 35 doden en ongeveer 340 gewonden. Dat is bekend. Maar daarnaast zijn er partners, familieleden en vrienden die delen in de klappen. En hard, want zij moeten verder zonder hun geliefden, in het besef dat ze door blind terreur zijn geveld. Hun verdriet is al immens, maar ook de praktische en administratieve nazorg blijkt een lijdensweg….

Vervolg te lezen op nabestaanden.deredactie.be

deredactie.be – do 22/12/2016 – 21:47 Hanne Decré

Mohamed El Bachiri, echtgenoot van Loubna die omkwam bij de aanslagen van 22 maart, bewijst dat er meer in een mens zit dan oneindig veel verdriet. In “De afspraak” roept hij op tot een “Jihad van liefde”, als antwoord op verdeeldheid en terrorisme.

De aanslagen van Brussel hebben het leven van honderden mensen verwoest. Ook het leven van Mohamed El Bachiri zal na 22 maart nooit meer hetzelfde zijn. Hij verloor zijn vrouw Loubna in het metrostation Maalbeek en moet sindsdien – samen met zijn drie kinderen – alleen verder. Toch koestert hij geen haatgevoelens. Op een TEDx-conferentie in Nederland ontroerde hij zijn luisteraars met zijn oproep tot een “Jihad van liefde”, nu herhaalt hij zijn woorden in “De afspraak”.

“Elke dag is de dag na 22 maart”

“Wat ik wilde uitdrukken met mijn toespraak, was noch mijn verdriet of het feit dat ik slachtoffer ben….

vervolg te lezen op deredactie.be



Bekijk meer video’s van vtmnieuws op nieuws.vtm.be

Twee nabestaanden van een slachtoffer van de aanslagen in Brussel van 22 maart klagen over de pijnlijke manier waarop de overheid hen behandelt. Zo hebben ze een standaard vragenlijst gekregen met onder meer de vraag of ze de dader kennen. De nabestaanden richten daarom een vzw op om andere slachtoffers te helpen.

Ons land was niet voorbereid op de aanslagen, maar zeker niet op de problemen van de nabestaanden. Nabestaanden van slachtoffers spreken van een administratief doolhof dat erg pijnlijk kan zijn. “Het is helemaal geen menselijke aanpak”, zegt Philippe Vansteenkiste, broer van een van de slachtoffers…..

 

Vervolg te lezen op nieuws.vtm.be

Brussel – 12/12/2016 – 15:29 – ADB © BRUZZ

Acht maanden na de aanslagen van 22 maart voelen nabestaanden zich vergeten. Dat zeggen Philippe Vansteenkiste en Eddy Van Calster, broer en echtgenoot van luchthavenbediende Fabienne, één van de 32 slachtoffers. Beiden gaan nabestaanden verenigen en helpen onder de vzw V-Europe. “Door de eindeloze administratieve rompslomp worden we opnieuw slachtoffer: dat moet veranderen.”

Philippe Vansteenkiste is de broer van Fabienne, een voormalige werkneemster van Brussels Airport die op 51-jarige leeftijd omkwam bij de aanslagen van 22 maart, samen met 31 anderen. Sindsdien staat het leven van haar broer Philippe en weduwnaar Eddy Van Calster op pauze, zeggen ze aan BRUZZ: er komt maar geen einde aan de uitzichtloze administratieve afhandeling van het overlijden van Fabienne.

“Telkens opnieuw formulieren invullen en hokjes aanvinken: je wordt als het ware opnieuw slachtoffer en je moet nog eens dezelfde pijn beleven”, verzucht Vansteenkiste. “Het louter administratieve verdringt het menselijke aspect. Er wordt te weinig rekening gehouden met het trauma dat nabestaanden van slachtoffers met zich meedragen: het is hoog tijd dat administraties mensen benaderen op een meer humane manier.”

Vansteenkiste is recent met zijn vrouw en drie kinderen verhuisd naar Waals-Brabant om dichter bij zijn ouders te zijn. Ze krijgen de dood van hun dochter Fabienne maar moeilijk verwerkt. Ook zij worden geconfronteerd met de eindeloos aanslepende afhandeling van het overlijden van Fabienne…

 

Vervolg te lezen op bruzz.be

door TvD

De onderzoekscommissie naar de aanslagen van 22 maart zal ook de slachtoffers en nabestaanden horen. Dat heeft Thomas Vanwing, de woordvoerder van commissievoorzitter Patrick Dewael (Open Vld) aangekondigd via Twitter. In La Libre Belgique van vandaag klagen de broer en echtgenoot van een van de slachtoffers dat ze niet gehoord worden. Volgens hen loopt er ook veel mis bij de begeleiding van de nabestaanden.

Vervolg te lezen op hbvl.be